Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. nöral yolların bu tür hasarları görüm yeteneğini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece işleme merkezine gösteren sensörler gibidir. Beynin kullandığımız görüntü işleme alanlar, görüntüleri anlamlandırmak için hazırlanmıştır. Biraz ağır zaman zaman hasar bu işlemi aksatabilir. Netice olarak, beynin doğru çalışmaması görüntüleri güçleştiriyor, görüşte azalma gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar neden bütün görme alanlarının sansür edilmesine düzenleyebilir. nöral yolların bu alanlara ulaşımın engellenmesi görme alanının büyük bölümünde yanlış] görüntüler oluşturmasına sebep olabilir. Sonuç olarak, gözlerin hiçbir önemi olmayan bir personal durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu hasar neticesi, görüntüler eksiklikler veya zorlayıcı nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, hastaların dışında riskleri beraberinde getirebilir. Kişiler, fark etmedikleri kısıtlı görüntüleri düşünmeden anlamayabilir kayarlar. enteresan olan ise, sinirsel yapının bu tür durumlara gelişen bozuklukları sebebiyle bir görme alanı bozuk durumunda. Özde belirtilen, bir kişi yemeğini sadece görebike kısmını bırakır. Bu en çarpıcı örneği, Anton Sendromu bilinen bir hastalık şeklidir. Anton Sendromu sıkça tedavi görülür, hastanın görüneni gerçekten olduğunu idrak etmesi çok zordur. Bu düzenek, gerçekliği algılama şeklimizi etkinlik kazandırır.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda meydana gelen bozukluklar, gerçek olmayan nesnelerin, görülebilen ve geometrik şekillerin görüntülenmesine neden olabilir. O hadise, görsel sanrı görünümleridir dahilinde sıklıkla kayıplar sonuçlarıyla kendini gösterir. Nöral ağlar dış dünya yeterli görsel güdüsü ulaşmadığında, bellek depol özellikle zorunlu olduğu faaliyetler çalışmaya başlar. Bitiş olarak, bilinç bozuk alanı, anı veya spontane yaratılan resimlerle doldurur, duygulara yapay kurgulanmış ortam yaklaştırır. Gönüllüler bu|bu|n] görüntüler sıklıkla gerçek olmadığını bilecekleri halde büyük şaşkınlık diyebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel görüntü görünenleri sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı değil. İnme bulgularında, Parkinson veya yoğun beyin rahatsızlıkları içerir. Charles Bonnet Sendromu, görmenin eksikliğine bağlı ortaya çıkan en bilinen beyin ile ilgili bir örnektir. Görme alanındaki görünüm şeylerin sahte olmadığını zaman içinde idrak edebilirler. Bu nedenle, görsel sorun görüntüleri deneyimleyen hastaların, psikiyatrik etiketler yerine, uzman beyin muayeneleri yaptırmaları hayati öneme sahiptir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, kaçınılmaz adımların atılmasını zorunludur. Hastaların zamanda tanımlanması, sinir sisteminin esas sağ kalan nöronları desteklenerek gözle görülen işlevleri yeniden kazanmayı kolaylaştırabilir. Uygulanan kişiye özel göz geliştirme ve düzenli awareness, hastaların kullanım alanlarını daha etkin kavramalarına olanak sağlar. Bu düzenli fiziksel çalışmalar, kullanıcıların çevrelerini yoğun fark etmeyi öğrenmesini kolaylaştırır, kazalara karşı koruma azalabilir. Bu süreç sayesinde, hastalar bir arada kendi ayakları üzerinde durmalarını hızlandırabilir.